مدتی است که خبرهایی در ارتباط با یک راهپیمایی همجنسگرایان در مرداد ماه در تهران و دیگر شهرها به من رسیده است و باید بگویم که من کاملا با این حرکت مخالف هستم و به هیچ عنوان از این کار نه تنها استقبال نمی کنم بلکه کاملا نگران سلامت و امنیت دگرباشان ساکن ایران هستم. چه کسی امنیت دگرباشان رو تضمین می کنه در شرایطی که دختر ها و پسرها رو به خاطر طرح امنیت اجتماعی و کوتاه بودن روسری و لباس و غیره دستگیر می کنند. این راهپیمایی یعنی مقدمه ی یک فاجعه ی بزرگ. آیا کسی خبر داره که چند نفر از بچه ها توی زندان مشهد و رشت و تهران و شیراز هستند و جرمشون چیه؟ آیا کسی می دونه که یکی از ماها رو فقط به خاطر اینکه با دوست پسرش تو خونه تنها بوده و با هم سر یک میز شام با یک شمع و یک شاخه گل داشتند غذا می خوردند دستگیر شده و الان نزدیک به یک سال و نیم هست که تو بند 209 اوین هست؟ فقط کوتاه خواستم که بگم من هیچ نقشی در این تصمیم گیری ها و هماهنگی های خطرناک نداشته و ندارم و به تفصیل در سخن اول شماره ی بعد ندا در این باره خواهم نوشت