وب نوشت های من

آرشام پارسی – فعال حقوق دگرباشان

بایگانیِ نوامبر, 2009

اطلاعات تکمیلی در ارتباط با نعمت صفوی

در یک جمله باید گفت که خبری تازه دربارهی این اعدام ها نیست. حکم اعدام او هم ماه ها پیش توسط دیوان عالی برگشت خورده بود و نمی دانیم که آیا باز به اعدام محکوم و حکم نهایی تایید شده است یا خیر. امروز سعی کردم با دادگاه اردبیل تماس بگیرم و پس از تلاش های بسیار موفق شدم که با دبیرخانه صحبت کنم. گفت «این چنین نامی در دفتر نداریم.»

نقض حکم اعدام نعمت صفوی، نوجوان محکوم به اعدام در دیوان عالی کشور

این خبر به تازگی به دست من رسیده است و امیدوارم که صحت داشته باشد. از دوستان داخل ایران خواسته ام که اگر می توانند صحت این خبر را تایید کنند. امیدوارم که درست باشد.

حکم اعدام نعمت صفوی، نوجوان اردبيلی که در سن 16 سالگی به دليل ارتکاب عمل لواط بازداشت و پس از محاکمه در دادگاه اطفال از سوي دادگستری اردبيل به اعدام محکوم گرديده بود، در دیوان عالی کشور نقض شد.

خبرگزاری هرانا – حقوق کودکان: حکم اعدام نعمت صفوی، نوجوان اردبيلی که در سن 16 سالگی به دليل همجنسگرايی (ارتکاب عمل لواط) بازداشت و پس از محاکمه در دادگاه اطفال از سوي دادگستری اردبيل به اعدام محکوم گرديده بود، پس از ارسال به دیوان عالی کشور نقض شده و پرونده وی برای رسیدگی دوباره به شعبه هم‌ارز در دادگاه کیفری اردبیل ارجاع داده شده است.

به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، تاریخ ارجاع پرونده به دادگاه کیفری اردبیل 14 اسفند 87 می‌باشد. بنابراین احتمال آن می‌رود که دادگاه تجدیدنظر برگزار شده باشد.

بر اساس اعلام نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر از جمله موسسه بین‌المللی دفاع از حقوق دگرباشان در حال حاضر چندین نفر در ایران به اتهام لواط محکوم به اعدام شده‌اند. نعمت صفوی و قاسم بشکول در اردبیل، لقمان همزه‌پور و همزه چاوشی در سردشت، محسن قبرای در شیراز، حمید طاقی، ابراهیم حمیدی، مهدی پوران، و محمد رضایی در تبریز از جمله افرادی هستند که در سالهای گذشته به اتهام لواط به اعدام محکوم شده‌اند و در حال حاضر اخبار جدیدی از آنان در دسترس نیست.

 

http://hra-news.org/news/9394.aspx

یازدهمین سال روز یادبود دگرجنسگونگان

دگرجنسگونگان همان کسانی هستند که برای سال های متمادی در صف اولین مبارزات اجتماعی ایستادند. کتک خوردند. به قتل رسیدند تا ثابت کنند که حقوق شان محترم است و باید محترم هم شمرده شود.
همجنسگرایان و دوجنسگرایان وقتی در خیابان راه می روند معمولن انگشت ها آنها را هدف نمی گیرد و چظم های خیره آنها را همراهی نمی کند. دگرجنسگونگان به اندازه ی کافی این تجربیات را دارند و به همین دلیل بیشتر مورد تبعیض قرار می گیرند.
روز بیستم نوامبر سالروز گرامیداشت یاد و خاطره ی دگرجنسگونگانی است که دیگر در بین ما نیستند. یاد آنها را گرامی می داریم و راهشان را ادامه می دهیم.
بزرگترین اشتباه جدا کردن دگرجنسگونگان و همجنسگرایان است و متاسفانه این اتفاق در بطن جامعه ی ایران در حال رخ دادن است و عده ای تلاش دارند تا همجنسگرایی را یک انجراف و دگرجنسگونگی را یک بیماری مطرح کنند در حالی که هیچکدام آنها حقیقت دارد. ما همه از یک جنس هستیم. متفاوت از باورها و پندارهای مردم عام. ما همه اعضای جامعه ی جهانی دگرباشان هستیم.

ترجمه ی صفحه ی درباره ی سازمان دگرباشان ایرانی

یکی از دوستان کمک بسیار بزرگی کرده است و صفجه ی درباره ی ما در سایت سازمان را به فارسی ترجمه کرده که با توجه به فیلتر در اینجا نیز منتشر می کنیم.
معرفی

«راه آهن زیر زمینی» شبکه ی غیر رسمی ای از گروه های مقاومت و خانه های امنی بود که در قرن نوزدهم، بردگان سیاه آمریکایی با کمک مخالفان برده داری و کسانی که با نهضت آنان همراه بودند، از آن برای فرار به ایالات امن و مخصوصاً کانادا استفاده می کردند زیرا آنها در کانادا آزاد بودند.

در سال های اخیر یکی از مهم ترین فعالیت های ما مربوط به پناه جویانی بوده است که به خاطر گرایشات جنسی خود ناچار به فرار از ایران شده اند. ما این فعالیت را تحت نام «سازمان دگرباشان ایران» (Iranian Railroad for Queer Refugees – IRQR) ادامه خواهیم داد. دگرباشان مهاجر ایرانی در کانادا، آمریکا و نقاطی از اروپا سامان می یابند.

«سازمان دگرباشان ایرانی» (IRQR) (کلیک کنید) از نهم اکتبر 2008 نام سازمان جدید ماست. تلاش ما بر این است که برای این سازمان ساختاری ساده بسازیم، با تمرکز بر این هدف که دگرباشان ایرانی سفری امن داشته باشند و در کشوری مستقر شوند که در آن از آزادی و امنیت برخوردار باشند.

سازمان دگرباشان ایرانی سازمانی بین المللی و غیر انتفاعی برای حقوق بشر دگرباشان به مرکزیت شهر «تورنتو» ی کانادا است. ما به همجنس گرایان زن و مرد، دوجنس گرایان و دگر جنس گونگان ایران، هر کجای جهان که باشند کمک می رسانیم. ما زمانی به کمک می آییم که دگرباشان ایرانی در خطر بازگردانده شدن به ایران باشند. همچنین دگرباشان ایرانی در راه احراز پناهندگی از کشورهای دگرباش دوست از حمایت ما برخوردارند.

اغلب دگرباشان ایرانی که از آزار و اذیت در ایران می گریزند به ترکیه می روند. برای مشخص شدن این امر که آیا درخواست این افراد قابل قبول هست یا نه، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) با این افراد مصاحبه می کند. در صورتی که وضعیت پناهندگی برای آنان در نظر گرفته شود، UNHCR با توجه به پرونده ی افراد برای هر یک کشوری جدید می یابد.

سازمان دگرباشان ایرانی دراین مراحل به کمک پناهندگان می شتابد. و از آن جایی که خود ترکیه نیز دارای فضایی دوستانه برای همجنس گرایان و دگرجنس گونگان نیست، این سازمان تا جایی که توان دارد از محل کمک های مالی خود برای آنان کمک هایی برای تهیه ی خانه های امن ارسال می دارد.

دیدگاه سازمان دگرباشان ایرانی

هدف این سازمان گسترش توجه عمومی و ارائه ی حمایت های قانونی و مالی برای مهاجران یا پناهندگانیست که بر اثر آزار و اذیت بر پایه ی گرایشات یا هویت جنسی از ایران گریخته اند.

اهداف سازمان دگرباشان ایران: دموکراسی و عدالت

IRQR بر این باور است که افزایش کیفیت زندگی در گرو آموزش، دولتی مردم سالار و معتبر و نظام قضایی عادل در کشور است.

اهداف ما از این قرارند:

·         پایان دادن به تبعیض علیه اقلیت های جنسی در ایران

·         افزایش آگاهی عمومی در مورد ظلم و فشارها بر روی دگرباشان در ایران و سایر کشورها

·         وکالت و حمایت از جامعه ی دگرباش ایرانی

·         برانداختن مجازات اعدام در ایران

·         پایان دادن به نقض سازمان یافته ی حقوق بشر در ایران

قوانین ضد همجنس گرایی در جمهوری اسلامی ایران

در قانون مجازات اسلامی ایران، همجنس گرایی جرم است و مجازات اعدام را در پی دارد. شکنجه در قالب شلاق نیز برای مجازات همجنس گرایان به کار می رود. جالب اینجاست که قانون انواع راه های مختلف را برای اعدام این افراد در نظر گرفته است: دار، سنگسار، با شمشیر از وسط دوپاره کردن بدن و پرتاب از ارتفاع زیاد. قاضی مختار است از هر یک از این راه های متنوع برای انجام حکم استفاده کند.

دراز کشیدن دو مرد یا دو زن زیر یک رو انداز نیز شامل مجازات است. حتی اگر بوسیدن دو مرد یا دو زن شهوانی شناخته شود این افراد مجازات خواهند شد.

تغییر جنسیت برای دگر جنس گونگان قانونی است، امّا اگر یک فرد دگرجنس گونه با الگوهای ظاهری مربوط به یک جنس همنوا نشود و بخواهد به عنوان یک دگرجنس گونه زندگی کند با آزار و اذیت روبرو خواهد بود. این احتمال وجود دارد که مردان و زنان همجنس گرایی که شخصاً خود را دگرجنس گونه نمی دانند تحت فشار و از روی ناچاری تن به تغییر جنسیت بدهند تا بتوانند با کسی که دوست می دارند زندگی کنند. همین عدم آزادی برای بیان هویت جنسی، خود یک نمونه از نقض حقوق بشر است.

یکی از روش هایی که از سوی رژیم به کار می رود تا اثبات اعدام یا شلاق خوردن به جرم همجنس گرایی در ایران را برای گروه های حقوق بشری دشوار کند این است که شخص همجنس گرا را به یک رشته ی طولانی از انواع اتهامات متهم می کند که تنها یکی از آنان رابطه ی همجنس گرایانه باشد.

ما به عنوان گروهی از فعالان حقوق بشر و مبارزان راه آزادی که این رویه ی ضد بشری نظام را سال ها زیر نظر داشته ایم، این رویه خشونت آمیز را از سر تا پا جای اشکال و مورد اعتراض خود می دانیم. چنین مجازات هایی برای کسانی که شریک عاطفی خود را از میان همجنس های خود می یابند، نمونه ی بربریت و غیر قابل توجیه هستند. دگرباشان نه منحرف و نه شیطانی هستند. ما انسان هایی معمولی هستیم که نیازها و عاداتی کاملاً مشابه دیگر اعضای اجتماع داریم. ما نیز مانند دیگران کار می کنیم، درس می خوانیم، می خوریم و استراحت می کنیم و…

نظام حاکم بر ایران همواره همجنس گرایان را (مانند تمامی کسانی که حاضر به همنوایی با او نیستند) مورد خشونت و سخت گیری قرار داده است. این رویه در سال های اخیر (2006 به بعد) به شکل چشم گیری رو به گسترش گذاشته است. دگرباشان در هر فرصتی از مهمانی های خصوصی گرفته تا بوسیله ی چت و یا با خیانت خانواده و دوستان شناسایی و دستگیر می شوند.

کم نیستند ایرانیان دگرباشی که تا زمان دستگیری یا قربانی شدن بوسیله ی نظام، از خطری که آنان را تهدید می کند با خبر نمی شوند. شاید به دار آویخته شدن دو پسر نوجوان که در سال 2005 در مشهد روی داد نمونه ای از این مشکل باشد. پس از بازجویی ها و شکنجه های بسیار زیاد این دو جوان به داشتن رابطه با یکدیگر اعتراف کردند و گفتند که از وجود مجازات اعدام در قانون برای این رابطه بی خبر بوده اند. این دو نوجوان پیش از اجرای حکم اعدام به مدّت 14 ماه در زندان نگهداری شدند و به طرز وحشیانه ای شلاق خوردند و سپس اعدام شدند. سن این دو نوجوان در زمان دستگیری حدود 16 سال بود. با این وجود عکس های تکان دهنده ی این نوجوانان در حال شیون و التماس، پیش از به دار آویخته شدن در ملأ عام و برابر چشم عموم منتشر شد.

آزار و اذیت دگرباشان در ایران

آزار دگرباشان محدود به نظام نیست. دگرباشان در خانه، در محل کار و در تمامی بخش های روابط اجتماعی خود با اذیت و آزار روبرو هستند. به عنوان نمونه می شود از پدری نام برد که تحت عنوان «قتل ناموسی» تلاش داشت تا پسر خود را به جرم داشتن رابطه ی جنسی همجنس گرایانه نابود کند.

بسیارند دگرباشانی که در پی مورد آزار یا نفرت قرار گرفتن، از خانه می گریزند و یا از ساده ترین راه یعنی خود کشی برای پشت سر گذاشتن زجر خود استفاده می کنند. در صورت نداشتن پول یا ناکامی در کاریابی، رو به زندگی در خیابان ها می آورند، به روسپی گری متوسل می شوند و مواد مخدر نیز اغلب در ادامه می آید. زندگی آنان بسیار دشوار است و در بعضی موارد نیز در نیمه به جبر به پایان می رسد.

نیروهای انتظامی چه در خیابان، چه بوسیله ی اینترنت یا رسانه ها همجنس گرایان مرد و زن را دستگیر و شکنجه می کنند. وقتی قرار می شود پس از چت کردن ملاقات رو در رویی صورت بگیرد، همیشه این امکان وجود دارد که طرف مقابل مامور اطلاعاتی باشد. همجنس گرایان می دانند که چنین ملاقات هایی ممکن است دستگیری و مجازات های شدیدی در پی داشته باشند.

طرح سازمان همجنس گرایان ایران

هدف ما روشنگری برای دگرباشان و آموزش کسانی است که به دلیل نداشتن اطلاعات درست و آموزش جنسی، با دگرباشان مخالفت می کنند.

به خاطر عدم تحمل لازم در ایران، مطالعه ی آزاد درباره ی جنسیت و مسائل مربوط به گرایشات جنسی غیر ممکن هستند. کمبود اطلاعات کامل و ضروری به بسیاری از دگرباشان ایران اجازه نمی دهد تا بینش صحیحی از شرایط فعلی زندگی خود و برنامه ای برای آینده ای روشن تر داشته باشند.

از راه مجلّه ی فارسی ما (نشریه ی ندا) که برای دگرباشان ایرانی تهیه می شود، و از طریق برنامه های رادیویی هفتگی ما به نام «رها» ما می توانیم به افراد بیشتری دست رسی داشته باشیم. امیدواریم بتوانیم این برنامه ی رادیویی را از طریق ماهواره نیز پخش کنیم تا کسانی که به اینترنت دسترسی ندارند نیز بتوانند از آن استفاده کنند.

همچنین علاقه مند هستیم که دست کم یک برنامه ی تلویزیونی در جهت اعتلای هر چه موثرتر فرهنگ اجتماعی در تمام ابعاد، من جمله بعد جنسی تهیه کنیم، هرچند که رسیدن به چنان نقطه ای نیازمند منابع کافی انسانی و مالی است.

تهیه و پخش چنین برنامه هایی هزینه بر است، اما ما شادمانیم که در کنار کار کردن در راه روشنگری خواهران و برادران دگرباش خود، این هزینه ها را نیز تامین می کنیم.

باید تمام تلاش خود را در جهت پایان دادن به این عدم خودشناسی و عدم اعتماد به نفس وجلوگیری از بروز تراژدی هایی مانند خودکشی به کار بندیم.

چگونه گروه ها و افراد می توانند به سازمان دگرباشان ایران یاری برسانند

سازمان دگرباشان ایرانی در حال حاضر دارای استقلال مالی است و از هیچ دولتی کمک هزینه و حمایت مالی دریافت نمی کند. ما بر مشترکان و افراد و گروه هایی که مایل به کمک کردن به سازمان هستند تکیه داریم.

شماری از بشردوستان و فعالان حقوق دگرباشان و گروه هایی که مایل به کمک کردن هستند و کسانی که آرزوی آزادی و برابری جنسیتی در ایران را در دل دارند به ما یاری می رسانند. ما از این افراد و گروه ها سپاسگذاریم و به حق بدون این کمک ها شرایط فعلی را نمی داشتیم.

ما در حالی که به وظایف خود عمل می کنیم، امیدواریم که بتوانیم توجه و همکاری بیشتری را از سوی افراد و گروه ها کسب کنیم. ما نیاز به هم پیمانان و دگرباشان بیشتری داریم تا مسئولیت های بیشتری را برای آزادی دگرباشان در ایران به عهده بگیرند.

نیازهای سازمان دگرباشان ایران

نیازهای مالی برای

·         تهیه ی وسایل اداری کافی

·         ادامه ی پروژه های مجله و برنامه های رادیویی و تلویزیونی

·         جلب داوطلبان بیشتر به سازمان دگرباشان ایرانی

·         جذب لابی های پارلمانی

·         لابی گری در دولت هایی که قصد برگرداندن پناهندگان ایرانی را دارند

·         نوشتن و نشر نامه و مقاله در روزنامه ها، مجلات و سایت های اینترنتی

·         ارسال کمک مالی برای پناه جویان در خانه های امن، خرید غذا و تهیه ی دارو و حمایت پزشکی و روان درمانی برای آنانی که از ضربه ها و آسیب های روانی رنج می برند.

·         ترجمه ی مصاحبه های پناه جویان و مقالات فارسی به انگلیسی

·         ویراست مقالات تارانه ی IRQR

·         انجام تحقیقات در ایران

ما بسیار خوشبین هستیم که با همیاری و همکاری بر شرایط غیرقابل قبول فعلی غلبه کنیم و جامعه ی دگرباشان ایرانی را به آزادی برسانیم. چنین هدف عمده ای بدون حسن نیت مردم در ابعاد جهانی ممکن نخواهد بود. ما امروز دگرباشان توانا و با سوادی را می بینیم که تنها به امکان و لوازم کارآمد نیاز دارند تا به آزادی برسند.

این اراده ی اجتماعی است که دولت ها را وادار می کند تا قوانین جدید و مناسب را تصویب نمایند. اگر بخش بزرگی از جامعه حقوق و آزادی دگرباشان را مورد حمایت قرار دهند، این تلاش ها به نمایندگی از دگرباشان ایرانی به باروری خواهد رسید.

·         ما انسانیم و حقوق بشر  حق ماست.

·         حقوق هرگز داده نمی شوند، باید برای آنان تلاش کرد.

سازمان دگرباشان ایران IRQR

http://www.irqr.net

Email: info@irqr.net

فرانسه و سه نوجوان اعدامی به جرم لواط

پس از چند روز تلاش بالاخره پویش جهانی علیه اعدامی برای توقف حکم اعدام سه جوان ایرانی به جرم لواط شروع به کار کرد. در بیست و چهار ساعت گذشته بیش از شصت نفر به قوه ی قضائیه و دفتر رهبری نامه ارسال کرده اند و رونوشت آن را ما دریافت کرده ایم.
امروز نامه ای از سازمان جهانی مبارزه با هوموفوبیا دریافت کردم که نوشته بود در رابطه با این اعدام ها موفق شده اند ملاقاتی با وزیر امور خارجه ی فرانسه داشته باشند. وزیر امور خارجه به آنها اطمینان داده بود که از طریق سفارت فرانسه در تهران این پرونده ها را به دقت بررسی و زیر نظر خواهد داشت. از ما خواسته شده است که اطلاعات بیشتری برای مسئول امور حقوق بشری سفارت فرانسه در تهران ارسال کنیم و امیدواریم که این اعدام ها به یک بحث دیپلماتیک تبدیل شود و زمینه ی لغو مجازات اعدام فراهم گردد.

به اعدام سه نفر به جرم همجنسگرایی اعتراض کنید

ملّت بزرگوار ایران، گروه های اجتماعی، سیاسی و حقوق بشری

(سازمان دگرباشان ایرانی – تورنتو) بدین وسیله به اطلاع عموم می رساند که سه شهروند ایرانی به اتهام داشتن رابطه ی همجنس گرایانه زیر سن قانونی در خطر قریب الوقوع اعدام قرار دارند. نعمت صفوی در سن 16 سالگی به «اتهام» رابطه ی همجنس گرایانه (لواط) در شهر اردبیل دستگیر و به رای دادگاهی در همین شهر، تا امروز به مدّت پنج سال در بند بوده است. و در حال حاضر در سن 21 سالگی در انتظار مجازات اعدام است. در پی اعتراض سازمان های حقوق بشری به حکم اعدام این جوان، مقامات قضایی به کل منکر وجود چنین کسی شده اند که این خود موجب نگرانی بیشتر است.

همچنین مهدی پ. از تبریز و محسن ق. از شیراز نیز در پرونده های جداگانه و با اتهام مشابه، و باز هم در زمانی که به سن قانونی نرسیده بودند دستگیر و زندانی و هم اکنون در انتظار اجرای حکم اعدام هستند. علاوه بر این که این دو جوان در زمان دستگیری زیر سن قانونی بوده اند و مجازات آنها بر اساس قوانین بین المللی مجاز نمی باشد، این افراد به اتهام وارده اعتراف نکرده اند و آن را به شدّت انکار می کنند و همچنین مقامات قضایی سندی برای اثبات اتهام در دست ندارند. این در حالی است که بر اساس قانون مجازات اسلامی، اثبات جرم لواط، چهار بار اعتراف از سوی متهم و یا شهادت چهار شاهد مذکر، عادل و بالغ ضروری است. با این وجود قاضی با تکیه بر اختیاراتی که از سوی قانون مجازات اسلامی به او اعطا شده، براساس «علم شخصی» حکم اعدام آنها را صادر کرده است. به دلیل عدم امکان دسترسی به این افراد یا وکلا و نزدیکانشان توقف حکم اعدام و تلاش برای نجات جان آنها سخت تر از همیشه است.

سازمان دگرباشان ایرانی (IRQR) از تمامی مردم، سازمان ها و گروه های اجتماعی، سیاسی و حقوق بشری درخواست می نماید چنانچه از پرونده و شرایط این افراد هرگونه اطلاع و خبری در دست دارند آن را به ما انتقال دهند تا بتوانیم با همکاری با سازمان عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر و دیگر سازمان های حقوق بشری به این جوانان محکوم به اعدام کمک کنیم.

مجازات اعدام باید ملغی شود

دادرسی باید در دادگاه عادله، با حفظ حقوق متهمین و با در نظر گرفتن تعهدات بین المللی (از جمله عدم صدور حکم اعدام برای اشخاصی که در سن کمتر از سن قانونی مرتکب هر جرمی شده باشند) انجام پذیرد.

لطفا ما را در جمع آوری اطلاعات بیشتر یاری رسانید. کوچک ترین اطلاعات در این موارد می تواند تاثیر زیادی بر نجات جان این افراد داشته باشد.

لطفا برای جلوگیری از اعدام این سه نفر می توانید نامه های اعتراضی خود را به آدرس های زیر ارسال کنید:

Head of the Judiciary
Ayatollah Sadegh Larijani
Howzeh Riyasat-e Qoveh Qazaiyeh (Office of the Head of the Judiciary)
Pasteur St., Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhouri, Tehran 1316814737, Islamic Republic of Iran
Email: info@dadiran.ir

Leader of the Islamic Republic
Ayatollah Sayed ‘Ali Khamenei, The Office of the Supreme Leader
Islamic Republic Street – End of Shahid Keshvar Doust Street, Tehran, Islamic Republic of Iran
Email: info_leader@leader.ir
via website: http://www.leader.ir/langs/en/index.php?p=letter (English)
http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=letter (Persian)

To follow up please copy us on your email at info@irqr.net

————————

Iranian Railroad for Queer Refugees  – IRQR

www . irqr . net

info @ irqr . net

(001) 416-548-4171

414-477Sherbourne St.

Toronto, On – M4X 1K5

صفحه ی سیزدهم دفترچه ام

امروز تولد یکی از دوستانم بود که بیش از ده سال از آشنایی مان می گذرد. ایران با هم دوست بویدم. ترکیه با هم در یک خانه زندگی می کردیم و اینجا چند سالی است که باز هم با هم دوست هستیم. عده ای بارها خواسته اند که رابطه ی ما را به هم بزنند اما موفق نشده اند. دیگر هر دویمان یاد گرفته ایم که اگر هر کس پشت سر هر کداممان چیزی گفت به او بگوییم که لابد دلش خواسته است که این حرف را زده و با این جواب یک تو دهنی به بادمجان دور قاب چیان روزگار بزنیم.
بله تولد امیر بود همان امیری که در یکی از میهمانی های شیراز دستگیر و شلاق خود و خبرهای زیادی درباره ی او در آن زمان منتشر شد و تیتر خبری ها گردید. خیلی از بچه ها آنجا بودند و عمده ی آنها کسانی بودند که از طریق ترکیه به کانادا آمده بودند. با دیدن آنها خوشحال بودم چون به یاد داشتم که چه مشکلاتی را پشت سر گذاشته اند تا به اینجا برسند و من هم در حد توان هر کمکی که از دستم بر می آمده برایشان انجام داده بودم و اکنون همه ی آنها اینجا هستند جایی که برای رسیدن به آن سال ها منتظر مانده و مشکلات و خطرات زیادی را پشت سر گذاشته بودند.
موفقیت ها راحت به دست نمی آیند. برای رسیدن به آنها باید تلاش کرد و سختی کشید. هیچ چیز به راحتی به دست نمی آید. با بلای گود نشتن و دستور دادن کاری از پیش نمی رود. باید آستین ها را بالا زد.