وب نوشت های من

آرشام پارسی – فعال حقوق دگرباشان

بایگانیِ اوت, 2010

باز هم دومین روز در ترکیه

امروز هم در استانبول بودم. بح تا ظهر با دوست روزنامه نگارم در مناطق مختلف شهر که همگی به خیابان استقلال ختم می شد قدم زدیم و در مورد شرایط ترکیه و دگرباشان ایرانی صحبت کردیم. همجنین با جند نفر از دوستان دگرباش ایرانی که در استانبول مقیم بودند ملاقات کردیم و پای حرف های آنها نشستیم.

دیدارهای خیلی جالبی بود و آنها خوشحال از اینکه من را می بینند و من مسرور از اینکه آنها را می بینم و بیشترین زمان ملاقاتمان صرف بغل کردن و بوسه بود. وقتی که اشتیاق آنها را می دیدم و خاطراتشان از در ارتباط اینترنتی بودن با من و یا شرایط خانوادگی  و صحبت هایشان بعد از هر مصاحبه ی تلوزیونی من را تعریف می کردند ناخودآگاه به یاد می آوردم که چرا اینجا هستم. یکی از آنها پرسید که چطور شد که تصمیم گرفتی که همه ی این کارها را انجام دهی و فکر می کنم دقیقترین و واقعی ترین حسم را گفتم: برای اینکه تو را یک روز اینقدر خوشحال ببینم.

تا صبح درست نتوانستم بخوابم و مدام خوابهای دوستانم را می دیدم که خودکشی کرده بودند، آنهایی که من محرم مشکلات زیادشان بودم وهر وقت که بیدار می شدم حس می کردم که چقدر خوشحال و خوشبخت هستم. فکر می کنم این ته مایه ی تمام اهدافم بود که دوستانم، آنهایی که محکومند به خاطر گرایش جنسی شان سختی های زیادی را تحمل کنند را خوشحال کنم. به آنها بگویم که مطمئن باش حداقل یک نفر در این دنیای بزرگ هست که حرف تو را می فهمد و برایش خیلی مهم هستی. می داند که چه می گویی و چه حق و حقوق از دست رفته ای داری و حاضر است از همه چیزش بگذرد تا خوشحالی شما را ببیند.

باز هم روز اول در ترکیه

باز هم به ترکیه آمدم. هر بار که وارد ترکیه می شوم و حرف زدن مردم را در همان چند دقیقه ی اول می شنوم احساس خاصی پیدا می کنم. از یک طرف یاد تمام سختی ها و مشکلاتی که در طول پناهندگی ام کشیدم می افتم. یاد احساسا غربت ها، گریه ها، کتک خوردن  ها، سوء استفاده ها و … و از طرف احساس خوبی دارم که می توانم کاری برای هم احساسانم انجام دهم. آنها را ببینم. پای حرف هایشان بنینم. درد دل هایشان را گوش کنم. خواسته هایشان را تا حد امکان براورده کنم و … که همگی این ها حس خوب «بودن و با هم بودن» را تداعی می کند.

روزی که برای اولین بار به ترکیه آمدم یک کلمه ترکی هم بلد نبودم اما امروز وقتی با راننده ی تاکسی ای که از فرودگاه ما را به هتل می رساند حرف می زدم مورد سوالی قرار گرفتم که متوجه شدم ترکی را نه تنها می فهمم بلکه می توانم منظورم را نیز به خوبی بیان کنم. از من پرسید که کجایی هستی و گفتم ایرانی. گفت تبریز؟ گتم نه. با کمی تردید پرسید چطور ترکی بلد هستی و وقتی فهمید که در ترکیه یاد گرفتم باورش نمی شد. احساس خوبی پیدا کردم و شروع خوبی بود.

همانطور که قبلا گفتم با یکی از گزارشگران کانادایی به ترکیه آمدم و قرار است در جلسات متعددی از جمله دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل شرکت کنیم. با پناهجویان هم ملاقات خواهیم داشت. چند نفر به تازگی ایران را ترک کرده اند و آنها را ملاقات خواهم کرد و فرصتی است که خودم شخصا آنها را به سازمان ملل و دیگر ادارات معرفی کنم تا به اصطلاح ضدحال از راه دور کار کردن کمی کمتر شود. با یکی از دوستان پناهنده نیز ترکیه را به سمت کانادا ترک خواهیم کرد.

سعی خواهم کرد بر منوال گذشته اتفاقات و اخبار مهم را از در وبلاگم بنویسم. چنانچه لازم است ب من تماس بگیرید می توانید از این شماره استفاده کنید: 05546586495

تجربه

خیابان مانت پلزنت
راه جنگلی
سی دقیقه پس از بامداد
تاریکی
درخت
صدای آب
و تنهایی
بعد هم قبرستان
ترسناک بود تجربه ی دیشب من

سفر به ترکیه

مدتی است که با تورنتو استار، یکی از روزنامه های سراسری کانادا برای تهیه ی گزارشی از وضعیت دگرباشان ایرانی همکاری می کنم و برای تکمیل این گزارش از 26 آگوست تا 13 سپتامبر  بازدیدی از ترکییه خواهیم داشت.

در حدود 20 روزی که در ترکیه هستیم از شهرهای استانبول، وان، آنکارا، کایسری و قاضی آنتپ بازدید خواهیم کرد تا با دگرباشان پناهجوی مستقر در آن شهرها ملاقاتی داشته باشیم. همچنین تعدادی از دوستان پناهجو در شهرهای دیگر نیز برای بررسی وضعیتشان از شهرهای دیگر مسافرت خواهند کرد تا ملاقاتی داشته باشیم.

همچنین با دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل و سفارت کانادا نیز جلساتی خواهیم داشت.

دوستانی که مایل هستند با هم ملاقات داشته باشیم می توانند با توجه به جدول زمانبندی مسافرت ما برنامه ی خود را نیز هماهنگ کنند.

جمعه – 27 و شنبه 28 آگوست : استانبول

از یکشنبه 29 آگوست تا پنجشنبه 31 آگوست : وان

از جمعه اول سپتامبر تا چمعه سوم سپتامبر: آنکارا

از شنبه چهارم سپتامبر تا پنجشنبه 9 سپتامبر: کایسری

از جمعه 10 سپتامبر تا یکشنبه 12 سپتامبر: قاضی آنتپ

13 سپتامبر: استانبول و پس از آن تورنتو

در زمانی که ترکیه هستم می توانید با شماره تلفن 05546586495 با من تماس بگیرید.

قابل توجه دوستان دگرباش پناهجو در مالزی و سوریه نیز قابل توضیح است که هماهنگی هایی با دفاتر سازمان ملل در آن کشورها نیز انجام شده است و به زودی خبرهای خوبی خواهیم شنید.

یک همجنسگرای مرد و یک همجنسگرای زن از ایران

دوستان عزیز،
برای انجام یک مصاحبه با یکی از روزنامه های بسیار معتبر کانادا به اسم تورنتو استار نیاز به یک همجنسگرای مرد و یک همجنسگرای زن داریم که مایل باشد با اسم مستعار و رعایت مسائل ایمنی از طریق اینترنت (اسکایپ) مصاحبه کند.

چنانچه داوطلب هستید هر چه سریعتر به ادرس info@irqr.net ایمیل بفرستید تا با شما هماهنگ کنم.